മാനവ ലോകം

കുഞ്ഞുന്നാളിൽ ദുഃഖം തകർത്തു കളഞ്ഞ

ആ കുരുന്നു ഹൃദയം

ഇന്നും തേങ്ങുന്നു തളർന്ന മനസുമായി

ഇന്നവൾക്കു നാല്പതു കഴിഞ്ഞു എങ്കിലും

സ്വാന്തനം എങ്ങും ഇല്ലതാനും

എല്ലാം ഉണ്ട് എങ്കിലും ഒന്നും ഇല്യാത്ത ജന്മം

പെണ്ണായി പിറന്നതവൾ ചെയ്ത പാപമോ

ഉറക്കെ നിലവിളിച്ചു ചോദിക്കേണമെന്നുണ്ട്

ഈ നശിച്ച ലോകത്തിനോട്

സ്വന്തം ശ്വാസത്തെ പോലും ഭയക്കുന്നു ഇന്നവൾ

നിത്യവും ഉരുവിടുന്നത് കൃഷ്ണജപം മാത്രം

തന്നെ തുണയ്ക്കാൻ ആരുമില്യ എന്നിരിക്കവേ

വന്നു മുന്നിൽ നിന്ന് കണ്ണൻ

മതി കഴിഞ്ഞത് ഈ മരവിച്ച മാനവ ലോകത്തിൽ

പോരുക എന്റെ കൂടെ സഖി

മാനവ വാസം ഇല്യ സ്വർഗത്തിലേക്ക്

ഈ ജന്മത്തോട് തന്നെ വിട പറഞ്ഞവൾ

ശാന്തമായി കണ്ണുകൾ അടച്ചു !